Het verstrijken der jaren
April 22nd, 2005
Een Kortijkenaar geeft commentaar op wat Antwerpse cultuur. Dit ontketende enkele vrijdagnammiddag-associaties(ik was het in een comment-boxke aan het typen, maar het werd wat te lang):
Die zanger van Camden, da's Axl Peleman. Toevallig ook in vroeger jaren de frontman van Ashbury Faith. Van "Rage against the machine" naar "The police" - 't moet toch zijn dat een mens milder wordt met het verstrijken der jaren.
Om op hetzelfde elan verder te gaan: Axl heb ik de eerste keer in levende lijven gezien ergens in een industrieterrein in Herentals, hij bovenop het podium, ik eronder druk doende de massa bijeen (of was het nu uiteen) te harken. De tweede keer heb ik hem gezien een Antwerpse speeltuin, hij achter zijn zoon aan het lopen, ik achter de mijne. 't Moet toch zijn dat een mens zijn interesses veranderen met het verstrijken der jaren.
Overigens heb ik iets te danken aan Axl: mijn kennis van het fenomeen "tandengel". Dat is verdovende zalf voor kindjes die tandjes krijgen, zodat ze er wat minder van afzien. Gehoord van Axl dat dat bestond, tijdens een StuBru-interview. Goed spul!
April 21st, 2008 at 10:18 PM tandengel ? hoe noemt da dan ? en werkt da ook bij gewone tandpijn ?
April 21st, 2008 at 10:18 PM Als ik mij niet vergis: T-jel. Gewoon aan uw apotheker vragen, die kan u zeker helpen. Het is wel iets dat je op het tandvlees smeert, en het tandvlees verdooft. Ik betwijfel of het bij tandpijn veel nut heeft (ik zou sowieso bij tandpijn bij een tandarts langsgaan).