de tomKronieken

Om ons (=mijn eega en mij) 10-jarig bestaan te vieren, hebben we ons van 't weekend een paar weekends geleden teruggetrokken op het platteland. De kindjes naar Moeke en Vake, en wij naar Poortackere. Het plan was even simpel als eenvouding: zaterdag goed op't gemak gaan shoppen, 's avonds goed gaan eten ten hotelle, en zondag de cultuurtoerist uithangen. Het shoppen was goed gelukt. We waren verbaasd over het hoge gehalte aan "kleine zelfstandigen": een winkeltje dat niets anders deed dan honing verkopen, nog een ander dat enkel porseleinen beeldjes verkocht, enzovoort enzoverder. In dé stad lijk je enkel nog maar Hema's en andere Inno's te vinden. Gent, waar de middenstand het land nog regeert! Qua cultuurtoerist dachten we alle torens en torentjes eens af te gaan, maar het weer was zo huilerig dat we daar maar van af hebben gezien. Dan maar rechtstreeks naar het SMAK. Het moet van vóór onzen oudste zijn geboorte geleden geweest zijn dat we nog eens een museum van binnen gezien hebben. De tentoonstelling ging over iemand die iets met oranje had. En toch hebben we ervan genoten. Ik heb daar ook geleerd dat een paar van mijn neefjes blijkbaar ooit nog actief zijn geweest in het Turnhoutse nachtleven (ze hadden foldertjes gemaakt met oranje tekst erop - dat de wereld klein is, dat had ik al gezegd, zeker?). En daarna op zoek naar het Museum van schone kunsten. Het SMAK uit, de auto in, GPS op, adres intikken, even wachten: vertel ons, klein technologisch mirakel, waar we dan wel wezen moeten? ... de overkant van de straat! Tentoonstelling over een etser. Weer, verbazingwekkend genoeg, interessant. Ineens het voornemen gemaakt dat we dat toch "meer moeten doen". Oók met klein mannen (het SMAK liep vol met kinderen van hun leeftijd). Benieuwd wat we over tien jaar gaan doen ...